Σκηνοθεσια – Παραγωγη

2018 – «EDEN – PoVs / ΕΔΕΜ Οπτικές Γωνίες» .

(5/07/2018-08/09/2018 – Ομαδική έκθεση «Τεχνητές Εδέμ» σε επιμέλεια Θανάση Μουτσόπουλου, Τήνος)

Περιγραφή: Βίντεο ντοκιμαντέρ διάρκειας 25 λ. Σκηνοθεσία-Εικονοληψία-Μοντάζ-Σύνθεση ηχοτοπίου: Νεφέλη Δημητριάδη 

Στο βίντεο ντοκιμαντέρ «ΕΔΕΜ Οπτικές Γωνίες» επιχειρείται μια εικαστική προσέγγιση διαφορετικών PoVs (επικρατούσα ορολογία των βίντεο-παιχνιδιών, συντομογραφία των Point of Views : οπτικές γωνίες) του θέματος της αναζήτησης της Εδέμ ως αρχέτυπου του Επίγειου Παραδείσου, αναζήτηση μιας χαμένης παιδικής αθωότητας ή μιας εξιδανικευμένης πρωτόγονης αγνότητας του ανθρώπου, μέσα στους ψηφιακούς εικονικούς κόσμους. Ζητούμενο η ανάδειξη του χοϊκού ανθρώπου ως «ψυχήν ζώσαν» (Γεν. 2.7) και η ενσυναίσθηση μπροστά στη θέα της «πεπτωκυίας» φύσης του, ή αλλιώς, της ανθρώπινης κατάστασης.  Στο βίντεο έχουν χρησιμοποιηθεί μεταξύ άλλων πλάνα από τα ταξίδια της Ν. Δημητριάδη στην Ινδία, στα νησιά Φίτζι και στο Λος Άντζελες. 

2018 – ΝΕΚΥΙΑ ΙΙ.

(15/03/2018-18/03/2018 – Ομαδική έκθεση «The Walking Dead Art», Καλλιτεχνική επιμέλεια M-art, Ωδείο Αθηνών Πολυχώρος Ω2, Αθήνα.) 

Περιγραφή: Βίντεο διάρκειας 04.49 λ. Σκηνοθεσία- Μοντάζ-Σύνθεση ηχοτοπίου: Νεφέλη Δημητριάδη 

Η καύση των νεκρών στην ιερή πόλη για τους ινδουιστές Μπεναρές της Ινδίας αποτελεί το υλικό σύνθεσης του βίντεο με πλάνα από την πλοήγηση στον, γεμάτο τέφρα, ποταμό Γάγγη, δίπλα στις φλεγόμενες σωρούς νεκρών σωμάτων σε μια σύγχρονη ΝΕΚΥΙΑ. Τα σκυλιά που περιφέρονται γύρω από τους λόφους από ανθρώπινες στάχτες, μοιάζουν να έχουν ήδη οδηγήσει, σα νέοι Κέρβεροι, αυτά τα απρόσωπα σώματα στο Μηδέν. 

Στιγμιότυπα από το έργο ΝΕΚΥΙΑ ΙΙ: 

Κείμενο της Ν. Δημητριάδη σχετικά με την πηγή έμπνευσης του έργου ΝΕΚΥΙΑ ΙΙ για το «The Walking Dead Art”: 

«Κατά την διάρκεια επαγγελματικών ταξιδιών μου για οπτικο-ακουστικές παραγωγές στην Ινδία συνάντησα έναν κόσμο όπου το ανθρώπινο πρόσωπο θεωρείται «ψευδαίσθηση», και η «αλήθεια» το Απρόσωπο «Είναι» με το οποίο εύχεται να ενωθεί ο άνθρωπος με τον θάνατό του εκμηδενίζοντας έτσι την ύπαρξή του. Ζωντανό (-νεκρό) παράδειγμα αυτού του κοσμοειδώλου αποτελεί η είσοδος στο Βαρανάσι, την ιερή πόλη των ινδουϊστών όπου τελείται μαζικά η καύση των νεκρών. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που μοιάζει εικονική, όσο εικονική μοιάζει και η ζωή των ζωντανών μέσα σε έναν κόσμο δυστοπικό, γεμάτο μισοκαμένα πτώματα ανθρώπων που δεν έχουν χρήματα για να ολοκληρώσουν την ιεροτελεστία της καύσης ώστε η απρόσωπη τέφρα τους να γεμίσει τα νερά του Γάγγη. Όταν είδα τη σειρά Walking Dead ένιωσα το ίδιο σφίξιμο στην καρδιά: οι ζωντανοί καθώς καλούνται να αντιμετωπίσουν τους νεκρούς σαν απρόσωπα νεκρά σώματα (ζόμπι) τόσο μοιάζουν με αυτούς, ζώντας κι αυτοί, ανάμεσα σε απρόσωπα νεκρά σώματα, σαν ζωντανοί-νεκροί. 

Νεφέλη Δημητριάδη» 

2016 ΑΕΡΟΤΟΠΙΑ | PLANESCAPES.

8/07/2017-29/10/2017 – Ομαδική εικαστική έκθεση «Το Εγχείρημα των Μουσών: Ένας Διάλογος Ανάμεσα στην Τέχνη και την Επιστήμη», Θεματική ενότητα «Τέχνη και Πληροφορική». Eπιμέλεια: Θανάσης Μουτσόπουλος. Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Χανίων, Χανιά. 

8/02-10/03/2017 – Σπίτι της Κύπρου, Αθήνα. 

2-19/11/2016 – Ατομική έκθεση. Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάννα Τούντα, Αθήνα. 

Περιγραφή: Βίντεο διάρκειας 30 λ. Σκηνοθεσία- Μοντάζ-Σύνθεση ηχοτοπίου: Νεφέλη Δημητριάδη 

«Στα παλιά επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Σταρ Tρεκ, οι ήρωες, χάρη σε μια ειδική συσκευή, εξαερώνονταν και τηλεμεταφέρονταν σε άλλη χωρική διάσταση. Παρά τις εξελίξεις, αυτό παραμένει ακόμη επιστημονική φαντασία. Όμως είναι περίεργο: Για να φύγουμε από τις πόλεις όπου ζούμε, παίρνουμε το αυτοκίνητό μας και φθάνουμε στο αεροδρόμιο. Παρκάρουμε και μετά από λίγο βρισκόμαστε πάνω από τα σύννεφα. Kαι μετά από λίγο ακόμη έχουμε φθάσει στον προορισμό μας, ο οποίος μπορεί να βρίσκεται στο άλλο άκρο του πλανήτη. Kαι μετά από μία ημέρα επιστρέφουμε στο ίδιο σημείο, ξαναβρίσκουμε το αυτοκίνητό μας και γυρίζουμε σπίτι. Στην αεροπορική διαδρομή από την πόλη μας μέχρι τον προορισμό μας δεν είδαμε τίποτα (εκτός από τις ταινίες που μπορεί να πρόβαλλαν στο αεροπλάνο) ούτε ήρθαμε σε επαφή με τους ενδιάμεσους τόπους και το φυσικό τοπίο. Mπήκαμε στην Aθήνα και βγήκαμε στην κεντρική Aφρική ή στο Tόκιο ή σε ένα τροπικό νησί. Xωρίς καμία μεταβατική κατάσταση. Όμως ο χρόνος που δαπανάται κατά το ταξίδι θεωρείται από την ωφελιμιστική δομή της κοινωνίας μας μη παραγωγικός. Έτσι αυτός οφείλει, αφενός, να μειώνεται όσο είναι δυνατόν, και, αφετέρου, να αξιοποιείται και ο ίδιος προς όφελος της εργασίας. Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για να συνειδητοποιήσει κανείς την ύπαρξη του Πλανητικού Xωριού, για το οποίο μιλούσε ο Μάρσαλ ΜακΛιούαν, και το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης από ένα διεθνές αεροδρόμιο. Mέσα από τις μεταφορές, οι πόλεις μας έγιναν μεγαλύτερες από ό,τι είναι χωρικά. Tα αεροδρόμια της νέας εποχής πρέπει όχι μόνο να προσφέρουν τις απαραίτητες ανέσεις μίας ολοένα και αυξανόμενης ανάγκης για αεροπορικές μετακινήσεις, αλλά να υμνούν την αίσθηση της αναχώρησης και της άφιξης. 

Η Νεφέλη Δημητριάδη γράφει για την Αεροτοπία: 

«Αν έπρεπε να περιγράψω με λέξεις την εμπειρία μιας πολύωρης πτήσης πάνω από γη, θάλασσα και σύννεφα, εκεί όπου η αντίληψη του ανθρώπου για τα όρια του σώματός και του βλέμματός του επαναπροσδιορίζεται, θα μίλαγα: 

για την αίσθηση μουδιάσματος ενός σώματος εγκλωβισμένου στην καθηλωτική συνθήκη του καθίσματος του αεροπλάνου, 

για το βόμβο των μηχανών και τους ασύνδετους αφύσικους ήχους μέσα από τους οποίους ο εγκέφαλος αναζητά ηχητικά μοτίβα και σταδιακά αρχίζει να ακούει μια μελωδία να αναδύεται μέσα από το συνεχές βουητό, 

για το βλέμμα που εποπτεύει ατέρμονα τοπία να απλώνονται από κάτω σε κάτοψη, σε μια νέα σχέση με το φως του ήλιου, 

για το γλυκό ονειροπόλημα, το άσκοπο αδιάκοπο αγνάντεμα, 

για την αίσθηση που έχει ο άνθρωπος ότι το σημείο από το οποίο παρατηρεί τον κόσμο, βρίσκεται εκεί έξω, πάνω από τα σύννεφα, την ώρα που απλώς κοιτάζει από το παράθυρο του αεροπλάνου με το σώμα ακίνητο, νιώθοντας τη συνείδησή του να ίπταται πάνω από τον κόσμο, να αποκτά ψευδαισθησιακά υπερβατικό χαρακτήρα εποπτείας των πάντων, 

για την ολοένα αυξανόμενη ένταση και καθαρότητα της φανταστικής μουσικής σύνθεσης που ακούει μέσα στο μυαλό του μέχρι τελικά να χαθεί, υποκύπτοντας στον μηχανικό ήχο του αεροπλάνου που παρεμβάλλεται ξαφνικά όταν το σώμα πρέπει να ξεμουδιάσει, να ξυπνήσει ξανά στην πραγματικότητα των φυσικών του ορίων, όταν το αεροπλάνο αρχίσει την διαδικασία της προσγείωσης.» 

Στην εγκατάσταση της Δημητριάδη, ο θεατής παρακολουθεί μία πτήση πάνω από ατέρμονες γαίες και θάλασσες και μπορεί να εμβυθιστεί σε ένα περιβάλλον εξομοίωσης πτήσης με τρισδιάστατα γραφικά δημιουργημένα στον υπολογιστή, φορώντας μία κάσκα εικονικής πραγματικότητας. Στο περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας επιχειρείται η επαναδημιουργία-προσομοίωση της συνεχούς, σχεδόν α-σώματης, εμπειρίας της πτήσης μέσα στον περιορισμένο χώρο ενός αεροπλάνου, όπου το ανθρώπινο σώμα, καθηλωμένο στη θέση του, μέσα από το βλέμμα του ίπταται φαντασιακά πάνω από τη γη. 

Θανάσης Μουτσόπουλος» 

2013-2016 – Διεύθυνση Παραγωγής της εταιρείας παραγωγής οπτικοακουστικών μέσων & περιβαλλόντων εικονικής πραγματικότητας ΝOUS VR (www.nousvr.com)

Διεύθυνση και παραγωγή του ψηφιακού τρισδιάστατου παιχνιδιού «ENTER Nekyia» και του περιβάλλοντος εικονικής πραγματικότητας «VR CYCLADES» και “VR – Platys Gyalos” (ΝΟUS VR Productions).

Παραγωγή βίντεο για την SARGIA Partners Leadership Transformation Consultancy και βίντεο διάχυσης αποτελεσμάτων στο πλαίσο ευρωπαϊκών προγραμμάτων για το  Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, για το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών (βίντεο για το έργο COINs), την Περιφέρεια Ηπείρου, την Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας κ.α. καθώς και παραγωγή εταιρικών και προωθητικών βίντεο και πολυμεσικών, διαδικτυακών εφαρμογών.

2013-2014 – Σκηνοθεσία – Παραγωγή βίντεο διάχυσης και προώθησης για την εταιρεία STRATIS Ltd. ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ & ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΕΠΕ (www.stratis.com.grΑθήνα, Ελλάδα (έργο RE.HERB για την Π.Ε.Πρέβεζας/ Π.Ε.Ηπείρου, ΤΟΠΣΑ Κέρκυρας κ.α.)

2010-2013 – Σκηνοθεσία – Παραγωγή broadcasts και webcasts (παραγωγή 180 βίντεο) για την εταιρεία WOPG TV Productions Inc., Ολλανδία, σε διεθνείς παραγωγές (συνεργαζόμενη με ομάδες σε όλον τον κόσμο, ταξιδεύοντας σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Ασία και την Ωκεανία). Εμπειρία με RED Epic cameras και μοντάζ-editing workflow με αρχεία R3D.

2008-2009 – Σκηνοθεσία – Παραγωγή broadcasts και webcasts  (παραγωγή 70 βίντεο) για τον οργανισμό TPRF Foundation, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, σε διεθνείς παραγωγές (συνεργαζόμενη με ομάδες σε όλον τον κόσμο, ταξιδεύοντας σε διάφορες χώρες στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, την Ασία και την Ωκεανία). Εμπειρία στις ζωντανές αναμεταδώσεις με live-switching.

2005 – Συντονισμός παραγωγής διαδραστικού εκπαιδευτικού CD-Rom για την πρόληψη των σεισμών (διαδραστικά εκπαιδευτικά Animation) “Yalova”. Κέντρο Φούρνος – European Profiles S.A., ANCE S.A.

2003 – Συντονισμός ομάδας εργασίας παραγωγής DVD “A quoi sert l’art”. CICV (Centre International de Creation Video) Pierre Shaeffer – VCMNet, Παρίσι, Γαλλία.

Art – Research – Production